به گزارش ورزش سه، کاپیتان و سرمربی سابق تیم ملی فوتبال ایران و شاید مشهورترین بازیکن تاریخ در مجامع جهانی، احتمالا گرفتارتر از آن است که کار تجارتش را رها کند و ریاست فدراسیون فوتبال را برعهده بگیرد. پستی که یک شغل انتفاعی نیست و شخصی که قرار است به عنوان رییس فدراسیون فوتبال ایران فعالیت کند، بیشتر باید به فکر جذب منابع سرمایه گذاری و ایجاد آورده برای فوتبال باشد تا این که بخواهد زندگی خود را آباد کند. اگرچه موفقیت در مدیریت در امر فدراسیون فوتبال به معنای یک اقبال جمعی طولانی و باقیات و صالحات است. همانطور که در مورد بعضی روسای سابق فدراسیون مثل محمد دادکان و محسن صفایی فراهانی بوده است.

 

فدراسیون فوتبال ایران در چهار دوره گذشته تنها دو رییس فدراسیون را به خود دیده است؛ علی کفاشیان و مهدی تاج دو رییسی که در نهایت با مخالفت جدی مدیران وزارت ورزش و شاید برخی دیگر از نهادها از سمت خود کنار رفتند. این دو فعلا عطای کار در فوتبال را به لقایش بخشیده و در انتظار تحولات آتی به سر می‌برند. تحولاتی که ممکن است از همین امروز و با ثبت نام نامزدهای ریاست این فدراسیون کلید بخورد.

 

این انتخابات در شرایطی که خبرهای مربوط به حراج رفتن ساختمان فدراسیون فوتبال، خبر از  وضع مالی وخیم این مجموعه می‌دهد، خود شرایط خاص و ویژه ای داشته است. از سال گذشته که بحث جانشینی مهدی تاج مطرح بود، اسم های زیادی عنوان شد، از جمله آن ها می‌توان به حیدر بهاروند سرپرست فعلی فدراسیون، مصطفی آجورلو مدیر سابق باشگاه پاس و تراکتورسازی، حبیب کاشانی مدیر سابق باشگاه های پرسپولیس و سایپا، شهاب الدین عزیزی خادم عضو سابق هیئت رییسه، مهدی محمدنبی دبیرکل فدراسیون ، حسین قریب مدیرعامل سابق استقلال و… اشاره کرد. چهره هایی که اگرچه اسم و رسم زیادی در فوتبال دارند اما هیچ یک آن شور لازم را در بین هواداران فوتبال برنیانگیخته اند. از همین رو به نظر می‌رسد فوتبال ایران بیش از هر زمان دیگری نیازمند یک چهره جدید برای هدایت فدراسیون دارد.

 

باوجود همه تلاش ها تصویری که از فدراسیون از بیرون قابل مشاهده است، یک مجموعه ورشکسته، گوش به فرمان و  مشکل دار است که البته بخشی از این تصویر هم به نارضایتی کلی از شرایط فوتبال ایران بازمی‌گردد و لزوما فدراسیون در آن مقصر نیست. در عین حال بحث اساسنامه و دست بالای هیئت ها در انتخاب رییس همچنان معضلی است که از یک حقیقت ساده عبور کرده و تبدیل به سردرد اهالی فوتبال شده است چرا که به نظر می‌رسد که روسای هیئت ها در چرخه فوتبال نقش چندان مهمی را برعهده ندارند و اغلب کارگزاران اجرایی برگزاری مسابقات هستند، بتوانند با رای صنفی و اتفاقات پشت پرده سرنوشت فوتبال را به سمتی ببرند که چندان جالب توجه نیست.

 

باوجود این معضلات هنوز اندک امیدی باقی مانده و آن چیزی جز حضور یک چهره تازه برای ریاست فدراسیون فوتبال نیست. کسی که بتواند اجماع نسبی جامعه فوتبال را به وجود آورده و عشق و علاقه و اطلاع کافی را نسبت به رشته فوتبال داشته باشد و همچنین علاوه بر توانایی جلب منابع و سرمایه گذاری بتواند به پالایش کلی فوتبال ایران نیز همت بگمارد. ماموریت دشواری که تعویق آن هرچه بیشتر از گذشته به ضرر فوتبال ایران خواهد بود. به خصوص که با افول نسل طلایی فعلی در عرصه ملی و باشگاهی این احتمال وجود دارد که فوتبال ایران دوباره در نتیجه گیری روزهای دشواری را پیش رو داشته باشد که این نتیجه کوتاهی برای توسعه این رشته در سال‌های گذشته است.

 

نام هایی مثل علی کریمی ملی پوش سابق فوتبال ایران، عادل فردوسی پور مجری و تهیه کننده برنامه نود و همچنین اردشیر سعد محمدی مدیر باسابقه صنعتی و مدیر مجموعه مس، سعید آذری مدیر باشگاه فولاد و چند نفری دیگر به گوش می‌رسد اما مشخص نیست که شایعات درباره این اهداف چقدر به نتیجه نزدیک است.

 

ورزش سه در تمامی روزهای سخت فوتبال، پوشش کاملی برای این رویداد مهم فوتبالی خواهد داشت و همچنین از خوانندگان خود درباره افرادی که  برای تصدی بر ریاست فدراسیون نامزد خواهند شد نظر خواهد خواست.

نظر خود را اینجا برای ما بنویسید.